قلمرو رفاه

صنعت خشم در شبکه‌های اجتماعی

الگوریتم‌های پلتفرم‌های دیجیتال ماهیتی خنثی و بی‌طرف ندارند. آن‌ها تشنه‌ی درگیرسازی مخاطبان و تعامل بیشترند و در این میان «خشم» یکی از نیرومندترین و عمیق‌ترین محرک‌های تعامل انسانی به شمار می‌رود

22 آبان 1405 - 12:00 | جامعه
صنعت خشم در شبکه‌های اجتماعی
تنظیم نمایش متن

در فضای ملتهب شبکه‌های اجتماعی پدیده‌ای نوظهور به نام «ریج‌بیت» یا «تله‌ی خشم» به یکی از سودآورترین استراتژی‌های تولید محتوا بدل شده است. در این بازی روانی، تولیدکنندگان محتوا عامدانه دست به انتشار مطالب توهین‌آمیز، خلاف عرف، تحریک‌کننده یا احمقانه می‌زنند تا مخاطب را در وضعیت شوک، ناباوری و خشم قرار دهند. هدف نهایی این نمایش مضحک هرگز ارتقای کیفیت، انتقال معنا یا آگاهی‌بخشی به افکار عمومی نیست، بلکه تنها برانگیختن واکنش غریزی، آنی و هیجانی شماست.

الگوریتم‌های پلتفرم‌های دیجیتال ماهیتی خنثی و بی‌طرف ندارند. آن‌ها صرفاً تشنه‌ی درگیرسازی مخاطبان و تعامل بیشترند و در این میان «خشم» یکی از نیرومندترین و عمیق‌ترین محرک‌های تعامل انسانی به شمار می‌رود. ساختار این شبکه‌ها به گونه‌ای طراحی شده که رفتارهای انفجاری را پاداش می‌دهد. وقتی شما با غلیان عصبانیت و برای ثبت یک نظر انتقادی، تند، اصلاحی یا سرزنش‌گر به سراغ بخش نظرات می‌روید، در واقع در حال تأمین سوخت اصلی موتور این دست محتواهای زرد هستید. از نگاه کدهای سرد و بی‌روح الگوریتم، فحش‌ها، اعتراض‌ها و نقدهای تند و گزنده‌ی شما با تمجید، تحسین و لایک هیچ تفاوت ماهوی ندارند؛ برای ماشین، هر دو کنش فقط و فقط به معنای «تعامل کاربر» با مطلب تعریف می‌شوند. این ماندگاری در صفحه، نرخ درگیری را بالا می‌برد، باعث می‌شود محتوا توسط سازوکار پیشنهاد خودکار به افراد بیشتری نمایش داده شود و در نهایت، ترافیک بالاتر و درآمد تبلیغاتی هنگفت‌تری را نصیب تولیدکننده‌ آن محتوا سازد.

بنابراین، هرچه بیشتر برای اصلاح خطاهای آن‌ها، دفاع از حقیقت یا اثبات پوچی و بطلان ادعاهایشان دست به کیبورد شوید، ناخواسته به بازتولید، بقا و گسترش همان پدیده‌ای کمک کرده‌اید که عمیقاً از آن بیزارید. این وضعیت، یک چرخه معیوب و ویرانگر رسانه‌ای است که در آن «خشم اخلاقی» و دغدغه‌مندی شما مستقیماً به «سرمایه‌ای تجاری» برای کاسبان ابتذال تبدیل می‌شود. راهکار اصولی مقابله با این اقتصاد مسموم، نه کنش هیجانی و مشاجره‌ی متنی، بلکه در پیش گرفتن «سکوت فعال» است.

آگاه باشید که در مواجهه با محتوایی که مشخصاً با محاسبات قبلی برای به دام انداختن احساسات شما معماری شده، کارآمدترین پاسخ همان بی‌اعتنایی مطلق است. با عبور سریع، نادیده گرفتن، گزارش دادن و مسدود کردن فوری این‌گونه صفحات، شما از تأمین بودجه‌ توهین به شعورتان خودداری می‌کنید.

در عصر نبرد داده‌ها برای تصاحب حواس انسان، «بی‌توجهی هدفمند» قدرتمندترین ابزاری است که در اختیار دارید. برای حفاظت از بهداشت روانی و آرامش ذهنی خود و جلوگیری از رونق اقتصادی صنعت خشم، باید در برابر این طعمه‌های دیجیتال، تنها یک فرمان صادر کنیم: سکوت و بلاک.


بازنشر از آتیه نو.