توهم بازار خودتنظیمگر؛ درسهایی از آرای کارل پولانی
این نوشتار به این مسئله میپردازد که چرا اندیشههای کارل پولانی، متفکر مجارستانی هنوز برای فهم سرمایهداری، نابرابری و دولت رفاه اهمیت دارد؟
آیا بازار آزاد میتواند بهتنهایی جامعه را اداره کند؟ آیا میتوان زمین، نیروی کار، پول، آموزش، بهداشت و سایر منابع زندگی را صرفاً بر اساس منطق عرضه و تقاضا سازمان داد؟ آیا اگر دولت از اقتصاد کنار برود، بازار بهطور طبیعی به تعادل و رفاه عمومی میرسد؟ این پرسشها بیش از آنکه صرفاً مباحثی نظری در علم اقتصاد باشند، به یکی از مهمترین مناقشههای سیاسی و اجتماعی دو قرن اخیر مربوط میشوند.
کارل پولانی، اقتصاددان سیاسی و متفکر مجارستانی، یکی از کسانی بود که با جدیت به این پرسشها پرداخت و تلاش کرد نشان دهد بازار آزاد، برخلاف تصور رایج، نه پدیدهای طبیعی و مستقل از جامعه، بلکه محصول مجموعهای از تصمیمهای سیاسی، تحولات تاریخی و مداخلات نهادی است.
پولانی در مشهورترین اثر خود، «دگرگونی بزرگ»، استدلال میکند که تلاش برای تبدیل بازار به سازوکار اصلی تنظیم تمام مناسبات اقتصادی و اجتماعی، پیامدهایی فراتر از اقتصاد دارد و میتواند بنیانهای جامعه را با بحران مواجه کند. از نگاه او، اقتصاد همواره درون روابط اجتماعی، فرهنگی و سیاسی قرار داشته است؛ اما در دوران سرمایهداری صنعتی، این رابطه بهتدریج دچار دگرگونی شد و بازار کوشید خود را از محدودیتهای اجتماعی رها کند و به نیروی مسلط بر جامعه تبدیل شود.
این نگاه، پولانی را به یکی از تأثیرگذارترین متفکران اقتصاد سیاسی در قرن بیستم تبدیل کرده است؛ متفکری که آثارش همچنان در مباحث مربوط به خصوصیسازی، آزادسازی اقتصادی، جهانیشدن، دولت رفاه، نابرابری و بحرانهای سرمایهداری مورد توجه قرار میگیرد.
از بوداپست تا جهان اقتصاد سیاسی
کارل پولانی در سال ۱۸۸۶ در وین، پایتخت امپراتوری اتریشـمجارستان، متولد شد و دوران رشد و تحصیل خود را عمدتاً در بوداپست گذراند. او در رشته حقوق تحصیل کرد و در سال ۱۹۰۹ مدرک دکترای حقوق گرفت. با این حال، علاقه اصلیاش محدود به حقوق نبود و از همان دوران جوانی به فلسفه، سیاست، تاریخ و تحولات اقتصادی علاقه نشان میداد.
پولانی در جوانی در محافل روشنفکری و سیاسی مجارستان حضور داشت و در شکلگیری حلقه گالیله، یکی از جریانهای فکری و روشنفکری مهم آن دوره، مشارکت کرد. جنگ جهانی اول و تحولات سیاسی پس از آن نیز تأثیر عمیقی بر جهانبینی او گذاشت. او در جنگ جهانی اول در ارتش اتریشـمجارستان خدمت کرد و پس از پایان جنگ به وین رفت.
در دهه ۱۹۲۰، پولانی بهعنوان روزنامهنگار و تحلیلگر اقتصادی در نشریه اتریشی «دِر اُستررایشیشه فولکسویرت» فعالیت کرد. این نشریه یکی از مهمترین نشریات اقتصادی اروپای مرکزی بود و پولانی در آن به بررسی تحولات اقتصاد جهانی، سیاستهای اقتصادی و مسائل بینالمللی میپرداخت.
ظهور فاشیسم در اتریش و گسترش جریانهای اقتدارگرا در اروپا، مسیر زندگی او را تغییر داد. پولانی در سال ۱۹۳۳ به بریتانیا مهاجرت کرد و در آنجا با گروههای روشنفکری چپ مسیحی ارتباط برقرار کرد. او مدتی در حوزه آموزش بزرگسالان فعالیت داشت و درباره تاریخ اجتماعی و اقتصادی انگلستان تدریس میکرد.
در سال ۱۹۴۰ به آمریکا رفت و در کالج بنینگتون ایالت ورمانت به فعالیت پژوهشی پرداخت. در همین دوره بود که مهمترین اثر خود، «دگرگونی بزرگ»، را نوشت. این کتاب در سال ۱۹۴۴ منتشر شد و جایگاه پولانی را در تاریخ اندیشه اقتصادی تثبیت کرد.
او در سال ۱۹۴۷ بهعنوان استاد مدعو اقتصاد به دانشگاه کلمبیا پیوست و در سالهای بعد به مطالعات میانرشتهای درباره تاریخ اقتصادی و انسانشناسی اقتصادی ادامه داد. پولانی در سال ۱۹۶۴ در کانادا درگذشت.
زندگی او با دو جنگ جهانی، رکود بزرگ اقتصادی دهه ۱۹۳۰، ظهور فاشیسم، شکلگیری نظم اقتصادی پس از جنگ و گسترش دولتهای رفاه همزمان بود. شاید همین تجربه تاریخی باعث شد که اقتصاد را نه صرفاً مجموعهای از روابط تجاری و محاسبات مالی، بلکه بخشی از سرنوشت اجتماعی و سیاسی انسانها بداند.
پولانی در کدام سنت فکری قرار میگیرد؟
پولانی را نمیتوان بهسادگی در چارچوب اقتصاد متعارف یا مارکسیسم کلاسیک قرار داد. او به سنت اندیشه چپ و سوسیالیسم دموکراتیک نزدیک بود و با جریانهای چپ مسیحی نیز ارتباط داشت؛ اما چارچوب نظریاش بیشتر بر تاریخ اقتصادی، جامعهشناسی، انسانشناسی و اقتصاد سیاسی استوار بود.
او برخلاف برخی اقتصاددانان مارکسیست، تمام تحولات سرمایهداری را صرفاً با تضاد میان طبقات اجتماعی توضیح نمیداد. مسئله محوری او این بود که اقتصاد چگونه در جامعه جای میگیرد و چه اتفاقی میافتد وقتی مناسبات اقتصادی تلاش میکنند از محدودیتها و قواعد اجتماعی مستقل شوند.
از این منظر، پولانی بیش از آنکه صرفاً منتقد سرمایهداران یا مخالف مالکیت خصوصی باشد، منتقد نوع خاصی از سازماندهی اقتصاد بود؛ نوعی که در آن بازار قرار است درباره تقریباً تمام جنبههای زندگی انسان تصمیم بگیرد. او اعتقاد داشت بازار میتواند بخشی از فعالیتهای اقتصادی باشد، اما تبدیل بازار به اصل سازماندهنده کل جامعه، مسئلهای کاملاً متفاوت است. این تمایز در فهم اندیشه او اهمیت اساسی دارد. پولانی مخالف وجود بازار نبود؛ او با تبدیل جامعه به تابع بازار مخالفت میکرد.
اقتصاد در دل جامعه قرار دارد
یکی از مهمترین مفاهیم در اندیشه پولانی، مفهوم «درهمتنیدگی» یا «جاسازیشدگی اقتصاد در جامعه» (Embeddedness) است.
از نظر او، اقتصاد در جوامع انسانی هیچگاه پدیدهای کاملاً مستقل نبوده است. در جوامع سنتی، فعالیتهای اقتصادی درون روابط خویشاوندی، مناسبات اجتماعی، سنتها، نهادهای سیاسی و قواعد فرهنگی قرار داشتند. تولید، مبادله و توزیع منابع صرفاً بر اساس انگیزه کسب سود انجام نمیشدند و عواملی مانند همکاری، همیاری، تعهدات اجتماعی و توزیع مجدد منابع نیز نقش مهمی در سازماندهی اقتصاد داشتند.
پولانی معتقد بود با گسترش سرمایهداری صنعتی، این رابطه تاریخی دچار تغییر شد. بازار بهتدریج از یک نهاد درون جامعه به سازوکاری تبدیل شد که قرار بود خود جامعه را سازماندهی کند. در واقع، بهجای اینکه اقتصاد در خدمت نیازهای اجتماعی قرار داشته باشد، تلاش شد مناسبات اجتماعی و حتی زندگی انسانها با منطق بازار تنظیم شود.
پولانی این تحول را یکی از بزرگترین دگرگونیهای تاریخ مدرن میدانست. البته منظور او این نبود که بازار پیش از سرمایهداری وجود نداشته است. بازارها از قرنها قبل در جوامع مختلف فعالیت داشتند؛ تفاوت اصلی این بود که در گذشته بازار یکی از نهادهای اقتصادی بود، اما در سرمایهداری صنعتی، تلاش شد کل نظام اقتصادی بر اساس بازار خودتنظیمگر سازماندهی شود.
چرا بازار آزاد یک پدیدهی طبیعی نیست؟
یکی از مهمترین نقدهای پولانی به اقتصاد لیبرال کلاسیک این بود که بازار آزاد و خودتنظیمگر را پدیدهای طبیعی و حاصل تکامل خودبهخودی مبادلات اقتصادی معرفی میکند.
از نگاه او، چنین برداشتی با واقعیت تاریخی سازگار نیست. پولانی معتقد بود شکلگیری بازار آزاد به معنای واقعی کلمه، بدون دخالت دولت و قدرت سیاسی امکانپذیر نبود. برای ایجاد بازار کار، بازار زمین و بازار پول، دولتها باید مجموعهای از قوانین و نهادهای جدید را ایجاد میکردند و روابط اقتصادی و اجتماعی را تغییر میدادند.
به عبارت دیگر، دولت برای ایجاد بازاری که قرار بود مستقل از دولت عمل کند، نقش مهمی ایفا کرد. این یکی از تناقضهای اصلی سرمایهداری مدرن از نگاه پولانی است. به زعم پولانی بازار آزاد برای شکلگیری و گسترش خود به قدرت دولت نیاز دارد، اما پس از استقرار تلاش میکند خود را مستقل از مداخلات اجتماعی و سیاسی نشان دهد.
پولانی در تحلیل تاریخی خود به تحولات انگلستان در قرن نوزدهم و شکلگیری اقتصاد بازارمحور اشاره میکند. از نظر او، اصلاحات نهادی و قانونی در این کشور زمینه را برای گسترش بازار کار، زمین و پول فراهم کردند؛ تحولاتی که در نهایت مناسبات اقتصادی و اجتماعی را بهشدت تغییر دادند.
سه کالای موهوم؛ نیروی کار، زمین و پول
شاید مشهورترین مفهوم در اندیشه پولانی، نظریه «سه کالای موهوم» (Fictitious Commodities) باشد. او معتقد بود در اقتصاد بازارمحور مدرن، سه عامل اساسی زندگی اجتماعی یعنی نیروی کار، زمین و پول به شکل کالاهایی قابل خریدوفروش سازماندهی شدهاند؛ در حالی که اساساً هیچیک از آنها مانند کالاهای معمولی برای فروش در بازار تولید نشدهاند.
- نیروی کار: نیروی کار در واقع توانایی و فعالیت انسان است. انسان را نمیتوان از نیروی کارش جدا کرد؛ بنابراین وقتی نیروی کار صرفاً به کالایی تابع عرضه و تقاضا تبدیل میشود، زندگی، درآمد، امنیت و آینده خانوارها نیز تحت تأثیر نوسانات بازار قرار میگیرد.
- زمین: زمین صرفاً یک دارایی اقتصادی نیست؛ طبیعت، منابع زیستی، محیط زندگی، آب، جنگل و منابع طبیعی را نیز در بر میگیرد. تبدیل زمین و طبیعت به کالایی که فقط بر اساس ارزش مبادلهای آن ارزیابی شود، میتواند پیامدهای گستردهای برای محیطزیست و زندگی اجتماعی داشته باشد.
- پول: پول نیز برخلاف کالاهای متعارف، محصول یک فرایند تولید صنعتی برای فروش نیست. نظام پولی و اعتباری به ساختارهای نهادی، تصمیمهای حکومتی و سیاستهای مالی و پولی وابسته است. با این حال، در اقتصاد بازارمحور، پول نیز مانند یک کالا در معرض سازوکارهای بازار قرار میگیرد.
پولانی معتقد بود اگر سرنوشت این سه عامل صرفاً به نوسانات بازار واگذار شود، جامعه با خطرات جدی مواجه خواهد شد. برای مثال، اگر دستمزدها فقط بر اساس شرایط بازار کار تعیین شوند و هیچ سازوکار حمایتی وجود نداشته باشد، افت تقاضا یا رکود اقتصادی میتواند به بیکاری گسترده و کاهش شدید سطح زندگی منجر شود. همین مسئله درباره زمین و محیطزیست نیز وجود دارد. اگر ارزش اقتصادی طبیعت صرفاً با قیمت بازار سنجیده شود، ممکن است هزینههای اجتماعی و زیستمحیطی فعالیتهای اقتصادی نادیده گرفته شوند.
بنابراین پولانی معتقد بود این سه حوزه به دلیل ارتباط مستقیم با بقای جامعه، به قواعد حمایتی و نهادی نیاز دارند.
حرکت دوگانه؛ جامعه چگونه در برابر بازار مقاومت میکند؟
یکی دیگر از مفاهیم کلیدی پولانی، نظریه «حرکت دوگانه» (Double Movement) است.
او معتقد بود تاریخ سرمایهداری مدرن را باید از طریق دو روند همزمان فهمید.
- در یک سو، بازار تلاش میکند قلمرو فعالیت خود را گسترش دهد و روابط اقتصادی و اجتماعی را هرچه بیشتر بر اساس منطق عرضه و تقاضا سازماندهی کند.
- در سوی دیگر، جامعه در برابر پیامدهای این گسترش واکنش نشان میدهد و برای محافظت از زندگی اجتماعی، مجموعهای از قواعد و محدودیتها را ایجاد میکند.
برای مثال، گسترش بازار کار و رقابت میان نیروی کار میتواند به کاهش دستمزدها و ناامنی شغلی منجر شود. در واکنش، اتحادیههای کارگری، قوانین کار، بیمه بیکاری، حداقل دستمزد و نظام تأمین اجتماعی شکل میگیرند. یا در حوزه محیطزیست، گسترش فعالیتهای صنعتی و استخراج منابع طبیعی میتواند به تخریب محیطزیست منجر شود. در مقابل، جامعه از طریق قوانین زیستمحیطی، مقررات دولتی و نهادهای نظارتی تلاش میکند این روند را کنترل کند.
از نگاه پولانی، این اقدامات را میتوان بخشی از حرکت دوم دانست؛ حرکتی که در برابر گسترش بیمهار منطق بازار شکل میگیرد. اما نکته مهم این است که حرکت حمایتی جامعه الزاماً همیشه به دموکراسی، عدالت یا سیاستهای مترقی منجر نمیشود. این واکنشها ممکن است شکلهای متفاوتی پیدا کنند؛ از اصلاحات اجتماعی و گسترش دولت رفاه تا حمایتگرایی اقتدارگرایانه و حتی جریانهای فاشیستی.
به همین دلیل، نظریه حرکت دوگانه صرفاً درباره مقابله جامعه با بازار نیست؛ بلکه درباره کشمکش پیچیدهای است که میان نیروهای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی شکل میگیرد.
دولت رفاه؛ پاسخی به مخاطرات بازار
اندیشه پولانی را میتوان یکی از چارچوبهای مهم فکری برای فهم شکلگیری دولت رفاه دانست.
دولت رفاه بر این فرض استوار است که برخی نیازهای اساسی انسانها نباید صرفاً تابع توانایی پرداخت یا وضعیت بازار باشند. آموزش عمومی، بهداشت، بیمه اجتماعی، حمایت از بیکاران، بازنشستگی و حمایت از گروههای آسیبپذیر از جمله حوزههایی هستند که دولتهای رفاه برای کاهش وابستگی امنیت زندگی مردم به نوسانات بازار در آنها مداخله میکنند.
این نگاه با نظریه پولانی همپوشانی دارد؛ زیرا او معتقد بود جامعه برای حفظ خود در برابر پیامدهای بازار به نهادهای حمایتی نیاز دارد. از این منظر، بیمه بیکاری فقط یک ابزار حمایتی برای افراد فاقد شغل نیست؛ بلکه سازوکاری برای جلوگیری از آن است که تمام هزینههای رکود اقتصادی بر دوش نیروی کار و خانوارها قرار گیرد.
همچنین نظام بازنشستگی، خدمات درمانی عمومی و قوانین حمایت از کارگران را میتوان بخشی از تلاش جامعه برای محدود کردن پیامدهای اجتماعی واگذاری کامل زندگی به سازوکار بازار دانست؛ البته نباید پولانی را طراح مستقیم الگوی دولت رفاه یا نظریهپرداز تمام سیاستهای رفاهی دانست. اهمیت او بیشتر در ارائه چارچوبی نظری برای فهم ضرورت حمایت اجتماعی و محدود کردن سلطه بازار بر زندگی انسانهاست.
پولانی و سرمایهداری امروز
اهمیت اندیشه پولانی فقط به دوران انقلاب صنعتی و اقتصاد قرن نوزدهم محدود نمیشود. اتفاقاً بسیاری از مباحث امروز درباره خصوصیسازی، جهانیشدن، بازار کار، مالیسازی اقتصاد و بحرانهای زیستمحیطی را میتوان با استفاده از چارچوب فکری او بررسی کرد. برای مثال، در بازار کار امروز، گسترش قراردادهای موقت، مشاغل پلتفرمی، اشتغال بدون امنیت و کاهش پوشش بیمهای، پرسشهایی را درباره میزان وابستگی زندگی انسانها به نوسانات بازار مطرح میکند.
در حوزه مسکن نیز تبدیل مسکن به دارایی سرمایهای و گسترش نگاه سوداگرانه به زمین و ساختمان، این پرسش را ایجاد میکند که آیا بازار میتواند بهتنهایی نیاز اساسی جامعه به سرپناه را تأمین کند؟
در بخش محیطزیست نیز افزایش فشار برای بهرهبرداری اقتصادی از منابع طبیعی، بحث درباره محدودیتهای بازار و ضرورت مقرراتگذاری را دوباره به مرکز توجه آورده است؛ حتی بحرانهای مالی نیز از زاویه نظریه پولانی قابل بررسی هستند. پولانی تأکید داشت که پول و نظام مالی نمیتوانند از نهادهای سیاسی و اجتماعی مستقل باشند؛ بنابراین واگذاری کامل ثبات پولی و مالی به سازوکار بازار میتواند پیامدهای گستردهای برای جامعه داشته باشد.
به همین دلیل، پس از بحران مالی جهانی سال ۲۰۰۸، توجه بسیاری از پژوهشگران اقتصاد سیاسی و جامعهشناسی اقتصادی به اندیشههای پولانی افزایش یافت. نظریه حرکت دوگانه و مفهوم جاسازیشدگی اقتصاد در جامعه، ابزارهایی برای تحلیل پیامدهای جهانیشدن و واکنشهای اجتماعی به گسترش بازار فراهم کردند.
آیا پولانی مخالف بازار بود؟
یکی از برداشتهای نادرست درباره اندیشه پولانی این است که او را مخالف مطلق بازار یا طرفدار حذف سازوکارهای مبادله اقتصادی معرفی میکنند. در واقع، نقد او متوجه وجود بازار نبود؛ بلکه به تلاش برای تبدیل بازار خودتنظیمگر به اصل سازماندهنده تمام مناسبات اجتماعی مربوط میشد.
او معتقد بود بازار باید در چارچوب نهادهای اجتماعی و سیاسی فعالیت کند و نمیتوان تمام مسئولیت سازماندهی جامعه را به سازوکار عرضه و تقاضا واگذار کرد. به همین دلیل، پولانی را باید در سنت منتقدان سرمایهداری بازارمحور قرار داد؛ متفکری که به جای حذف کامل بازار، بر ضرورت محدود کردن سلطه آن و بازگرداندن اقتصاد به درون مناسبات اجتماعی تأکید داشت.
منتقدان پولانی چه میگویند؟
با وجود تأثیر گسترده اندیشههای پولانی، نظریه او نیز از نقدهای جدی مصون نمانده است. یکی از انتقادهای مهم به کتاب «دگرگونی بزرگ» به روایت تاریخی پولانی از شکلگیری نظام بازار در انگلستان مربوط میشود. برخی مورخان معتقدند او در تحلیل تحولات تاریخی، از جمله نظام حمایتی اسپینهاملند در انگلستان، در برخی موارد تصویری سادهشده ارائه کرده و پیچیدگیهای تاریخی و اقتصادی آن دوره را به اندازه کافی در نظر نگرفته است.
گروهی دیگر معتقدند پولانی در توضیح تحولات سرمایهداری به اندازه کافی به تضادهای طبقاتی، نقش سرمایه فراملی، استعمار و روابط قدرت در سطح جهانی توجه نکرده است. از نگاه این منتقدان، نمیتوان تمام تحولات سرمایهداری را صرفاً از طریق تقابل بازار و جامعه توضیح داد.
همچنین برخی اقتصاددانان و جامعهشناسان اقتصادی معتقدند تمایز میان اقتصاد جاسازیشده و اقتصاد جداشده از جامعه، در نظریه پولانی همیشه به اندازه کافی روشن نیست؛ زیرا حتی بازارهای مدرن نیز در عمل به مجموعهای از نهادهای اجتماعی، سیاسی و حقوقی وابستهاند.
این نقدها نشان میدهد که نظریه پولانی را نباید یک نسخه آماده برای اداره اقتصاد تلقی کرد. ارزش اصلی آن در ایجاد زاویه دیدی متفاوت برای بررسی رابطه بازار و جامعه است؛ زاویهای که در بسیاری از تحلیلهای صرفاً اقتصادی نادیده گرفته میشود.
چرا باید کارل پولانی را خواند؟
شاید مهمترین دستاورد فکری کارل پولانی این باشد که پرسش درباره اقتصاد را از سطح تولید، سرمایهگذاری و رشد فراتر میبرد و به رابطه اقتصاد با زندگی اجتماعی میرساند. در نگاه او، اقتصاد فقط درباره تولید کالا و خدمات یا افزایش درآمد ملی نیست؛ بلکه درباره سازماندهی زندگی انسانها، توزیع فرصتها، امنیت اقتصادی و نحوه استفاده از منابع جامعه نیز هست.
این نگاه برای فهم اقتصاد رفاه اهمیت ویژهای دارد. اگر هدف اقتصاد صرفاً افزایش تولید و سودآوری بنگاهها نباشد و بهبود کیفیت زندگی مردم نیز در مرکز توجه قرار گیرد، آنگاه پرسشهایی درباره حدود بازار، مسئولیت دولت، حقوق نیروی کار و حفاظت از منابع طبیعی اهمیت بیشتری پیدا میکنند.
پولانی به ما یادآوری میکند که بازار یک ابزار برای سازماندهی فعالیتهای اقتصادی است، نه هدف نهایی جامعه. هرگاه این ابزار به هدف تبدیل شود و تمام مناسبات انسانی و اجتماعی بر اساس منطق آن تنظیم شوند، باید درباره هزینههای اجتماعی چنین تغییری پرسید.
شاید بتوان مهمترین پیام اندیشه پولانی را در یک پرسش خلاصه کرد و آن این است که آیا اقتصاد باید در خدمت جامعه باشد یا جامعه باید خود را با الزامات بازار تطبیق دهد؟
پرسشی که نزدیک به هشتاد سال پس از انتشار مشهورترین اثر او، همچنان یکی از مناقشههای اصلی اقتصاد سیاسی جهان است.
مهمترین آثار کارل پولانی
۱. دگرگونی بزرگ؛ خاستگاههای سیاسی و اقتصادی روزگار ما (۱۹۴۴): مهمترین اثر پولانی درباره شکلگیری اقتصاد بازارمحور، کالا شدن نیروی کار، زمین و پول و پیامدهای اجتماعی بازار خودتنظیمگر.
۲. تجارت و بازارها در امپراتوریهای اولیه (۱۹۵۷): اثری پژوهشی درباره شکلهای مختلف سازماندهی اقتصادی در جوامع تاریخی که با همکاری کنراد آرنسبرگ و هری پیرسون تدوین شد.
۳. داهومی و تجارت برده (۱۹۶۶): پژوهشی که محور اصلی اش ساختار اقتصادی و تجاری پادشاهی داهومی در آفریقا است.
۴. معیشت انسان (۱۹۷۷): مجموعهای از نوشتههای پولانی درباره اقتصاد، تاریخ و سازماندهی اجتماعی که پس از مرگ او منتشر شد.
مأخذ:
۱- پولانی، کارل، دگرگونی بزرگ؛ خاستگاههای سیاسی و اقتصادی روزگار ما، ترجمه محمد مالجو، نشر شیرازه کتاب ما.
۲- پولانی، کارل، تجارت و بازارها در امپراتوریهای اولیه، با همکاری کنراد آرنسبرگ و هری پیرسون، ۱۹۵۷.
۳- دیل، گرت، کارل پولانی؛ زندگی در سمت چپ (Karl Polanyi: A Life on the Left)، انتشارات دانشگاه کلمبیا، ۲۰۱۶.
۴- استنفورد، دانشنامه فلسفه استنفورد، مدخل «سرمایهداری» و بخش مربوط به مفهوم کالاهای موهوم در اندیشهی کارل پولانی.
۵- مؤسسه کارل پولانی اقتصاد سیاسی، دانشگاه کنکوردیا، زندگینامه و مجموعه آثار کارل پولانی.
۶- هالپرین، ساندرا، «پویایی تعارض و تغییر نظام؛ بازخوانی دگرگونی بزرگ»، مجله روابط بینالملل اروپا، ۲۰۰۴.
۷- گمیچی، کورطولوش، «کارل پولانی و تناقضهای مفهوم جاسازیشدگی»، مجله اقتصاد اجتماعی، ۲۰۰۸.