شاغلان کاغذی و سوءاستفاده از عناوین شغلی
در میزگرد «چالشها و راهکارهای بازنشستگی سخت و زیانآور»، سوء استفاده از لیستهای بیمهای در مشاغل سخت و زیانآور و چرایی اصلاح قوانین محل گفتوگو قرار گرفت
در بخش سوم میزگرد «چالشها و راهکارهای بازنشستگی سخت و زیانآور»، «علی حیدری»، کارشناس رفاه و تامین اجتماعی، «علیرضا حیدری»، کارشناس روابط کار و بیمههای اجتماعی و «رحیم عابدی»، رئیس کانون کارفرمایی استان تهران به طرح نکات مدنظر خود پیرامون اصلاحات شغلی و انعطافناپذیر بودن قوانین پرداختند.
علیرضا حیدری، با بیان این که ضرورت بازتوانی کارگران آسیب دیده از مخاطرات شغلی به جهت پایداری منابع سازمان تامین اجتماعی، احساس میشود، گفت: به یادم دارم که یک سال، در تبصره بودجه سازمان تامین اجتماعی، بازتوانی کارگران برای بازگشت به کار پیشبینی شده بود.
با این حال به گفته حیدری، موضوع بازتوانی کارگران وارد دستور کار اجرایی سازمان نشد. او افزود: در نتایج بازتوانی، علاوه بر پایداری منابع بیمهای، احیای توان کار هم اهمیت دارد.
حیدری در ادامه با اشاره به گسترش بازنشستگیهای پیش از موعد و اثرات آن بر سازمان تامین اجتماعی، افزود: به نسبت از کارافتادههای جزئی و کلی به کل مستمریبگیران و نسبت بازماندهها به کل مستمریبگیران نگاه کنید، تامین اجتماعی در این زمینه با سایر صندوقها اختلاف افراطی دارد [تعداد بالای از کارافتادهها و بازماندهها در تامین اجتماعی نسبت به سایر صندوقها].
این کارشناس رفاه و تامین اجتماعی تاکید کرد که در نتیجه این شرایط، سازمان تامین اجتماعی باید قبول ریسک کند: حتی اگر سازمان وظیفه قانونی نداشته باشد، باید در برخی جاها قبول ریسک کند.
رحیم عابدی هم به متناسب نبودن قوانین با تحولات آینده کار پرداخت، افزود: قانون کار ایران [مصوب آبان ماه سال 1369] حتی در شورای نگهبان هم تصویب نشد.
او افزود: در این حدود 40 سال باید قوانین را برای آینده آماده میکردیم اما حتی نتوانستیم یک خط از قانون کار را تغییر دهیم؛ الان چگونه میخواهیم در تحولات کار، توسعه پذیر باشیم؟
عابدی تاکید کرد: اگر بخواهیم قوانین را اصلاح کنیم، برای یک قانون در ایران، یک دهه زمان میبرد [طولانی بودن صف قوانین در معرض اصلاح]؛ در حالی که باید پیش از این آماده این تغییرات میشدیم.
رئیس کانون کارفرمایی استان تهران هشدار داد: اگر قوانین هم اصلاح نشوند، جامعه از حرکت باز نمیایستد. جامعه که پیش برود، یک عده استفاده میکنند، یک عده سو استفاده و یک عده به حقشان نمیرسند.
علی حیدری، هم در پاسخ به زیانی که دولتها به واسطه خلق بدهی به سازمان تامین اجتماعی وارد کردند و تاثیر آن بر فشارهای کنونی قوانین به شاغلان برای به تاخیر افتادن بازنشستگی آنها، گفت: دولتها بدهیهای خود را به سازمان پرداخت نکردند و در شرایط بحرانی هم به کارگاهها کمک نمیکنند.
با این حال، حیدری از این که قوانین سخت و زیانآور محل سو استفاده قرار گرفتهاند، انتقاد دارد: برای نمونه 50 هزار نفر هستند که در تهران زندگی میکنند اما لیست بیمه آنها در طبس با عنوان شاغل در مشاغل سخت و زیانآور رد میشود.
حیدری توصیه کرد: برای جلوگیری از این موارد باید شنسانامه الکترونیک شغلی راهاندازی شود. هر فردی باید با کد ملی شخصی، کدپستی محل شغل و اقامت و کد شغلی ثبت شود تا تقاطع این اطلاعات به دست آید.