اقتصاد جنگ، اقتصاد پلتفرمی: چگونه ساختار کار در ایران متحول شد؟
دو کارشناس حوزه کار توضیح میدهند چگونه جنگ همزمان با گسترش الگوهای استخدامی نوین، تضعیف قراردادهای پایدار و پیشروی اقتصاد پلتفرمی، نسبت تازهای میان دولت، کارفرما و نیروی کار ساخته است
قلمرو رفاه در میزگردی با حضور «فرشاد اسماعیلی»، کارشناس تامین اجتماعی و «حسین اکبری»، پژوهشگر حقوق کار، چالشها و پیامدهای جنگ بر حقوق کار و تامین اجتماعی را مورد نقد و بررسی قرار داد.
در این میزگرد، فرشاد اسماعیلی با اشاره به بنیاد عمومی حقوق کار و رهایی آن از حقوق خصوصی در پیداش قوانین این حوزه، تاکید دارد که شیوع و ظهور اشکال جدید کار، مانند مشاغل گیگ (پلتفرمی)، ضرورت حمایت دولت از کارگران این نوع مشاغل را اجتناب ناپذیر ساخته است.
با وجود رویه های عمومی در ذات حقوق کار، او به این موضوع پرداخت که قانون کار در تفاسیر حقوق خصوصی گرفتار آمده است. به عقیده اسماعیلی، موضوع حمایت از شاغلان پلتفرمی -به ویژه پس از جنگ ۴۰ روزه- از این جهت دارای اهمیت است که اقتصاد پلتفرمی مشاغل سنتی را دچار تحول در شیوه مصرف دادهها (تحت پلتفرم) کرده.
به زعم این کارشناس تامین اجتماعی باید برای تحولات جدید بر بستر حقوق عمومی کار و تامین پوششهای بیمهای برای آن آماده باشیم.
در سوی مقابل، حسین اکبری، پژوهشگر حقوق کار، با اشاره به آنچه «وضع استثنایی» پس از جنگ برای حقوق کار نام گرفته است، تاکید کرد که تضییع حقوق کار ریشه در سیاستها «تعدیل ساختاری» دارد که به گفته او از دهه ۷۰ شمسی در ایران آغاز شد.
به عقیده اکبری، نمیتوان یک وضع استثنایی واحد، در نظر گرفت تا وضعیت شغلی کارگران (امنیت شغلی، معیشت و…) را ذیل آن توصیف و صورتبندی تحلیلی کرد.