نحوه مواجهه با سالمندی معیار عدالت اجتماعی است

با بازاری‌سازی گسترده سه دهه اخیر، ارائه خدمات رایگان از سوی نهادهای دولتی به سالمندان فراموش شده است. با هدف جبران بخشی از آثار کاهش تصدی‌گری دولت، انجمن کنشگران سالمندی ایران [نهاد غیردولتی] با ابتکار و بودجه شخصی اعضا وارد میدان شده است. قلمرو رفاه در قسمت سوم میزگرد «چالش‌های سالمندی در ایران» به مرور اقدامات این انجمن پرداخته است. 

مازیار گیلانی‌نژاد، دبیر و بنیان‌گذار انجمن کنشگران سالمندی ایران با اشاره به خدمات امداد سالمندی این انجمن، گفت: در روزهای دو جنگ ۱۲ و ۳۹ روزه، انجمن بیشتر از  ۷۰۰ تماس با سالمندان فاقد توانایی لازم برای انجام مسئولیت‌های روزانه برقرار کرد تا خدماتی چون تهیه مایحتاج روزانه، دارو و کمک‌های اداری را به آنها ارائه کند. 

او افزود: در واقع، جامعه هدف ما خود هزینه تامین مایحتاج و دارو را پرداخت می‌کرد؛ انجمن اما به رایگان این موارد را بنابه درخواست آن‌ها تهیه می‌کرد و به منازلشان می‌رساند. همچنین خدمات‌گیرندگان را به رایگان به مراکز اداری می‌بردیم، کارهای آن‌ها را انجام می‌دادیم و سپس آن‌ها را به منزل می‌رساندیم.

گیلانی‌نژاد به خدمات دیگر انجمن هم اشاره کرد؛ از جمله برگزاری تولد و جشن برای سالمندان تنها، هم‌کلامی با سالمندان و برخی خدمات رایگان تعمیرات منزل از سوی اعضا.

به گفته بنیان‌گذار انجمن کنشگران سالمندی ایران «از آنجا که اعضای انجمن از کارگران بازنشسته تشکیل شده‌اند، می‌توانند خدمات تعمیرات منزل را ارائه کنند؛ ضمن اینکه بازرس انجمن پس از انجام تعمیرات بر کیفیت اجرای کار نظارت می‌کند. این خدمات به رایگان انجام می‌شوند.»

ناصر اوسانلو، بنیان‌گذار و عضو شورای مرکزی انجمن کنشگران سالمندی ایران هم کانون بحث خود را بر روی ضرورت‌های تمدنی و ارتباط آن با حیات سالمندی قرار داد. 

او با بیان اینکه تمدن‌ها در طول تاریخ یا سودمحور [دولت‌-ملت‌های مدرن مبتنی بر تجارت و نظامی‌گری] بودند و یا تمدن‌محور [بر مبنای قومیت‌ها با فرهنگ‌های مشترک در چند سوی مرزهای هم‌جوار]، گفت: ایرانی‌ها در پایه تمدنی خود [مرزهای کنونی و گذشته] فرهنگ‌های مشترک داشتند؛ مانند کردها در مرزهای ایران، سوریه، عراق و ترکیه. 

عضو شورای مرکزی انجمن کنشگران سالمندی ایران، افزود: این هویت‌های مشترک برسازنده حیات تمدن محور ایرانی‌ها بودند؛ اگر می‌خواهیم این تمدن حفظ شود، باید به خواسته‌های مردم رسیدگی کنیم و صدای آن‌ها را بشنویم؛ از جمله سالمندان. نحوه مواجهه با سالمندی، معیار «عدالت اجتماعی» است و حیات سالمند نیاز به توجه، درک و اقدام دارد.