دوگانهسازی دوست و دشمن با ابزار جنگ
محمدجواد غلامرضاکاشی معتقد است جنگ، شهروندان را به خودی و غیرخودی یا دوست و دشمن تقسیم میکند و این دوگانهسازی از طریق زبان رخ میدهد
نشست اول از سلسله نشستهای «علوم اجتماعی در زمانه بحران» به همت اتحادیهی انجمن علوم اجتماعی ایران روز دوشنبه شانزدهم شهریور ماه در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران برگزار شد. مقصود فراستخواه، محمدجواد غلامرضاکاشی، حسین سراجزاده و عبدالمحمد کاظمیپور در این نشست به ارائه نظرات خود پیرامون موضوع پرداختند.
دکتر محمدجواد غلامرضاکاشی استاد دانشگاه علامه طباطبایی، در ابتدا با توجه به حوادث دی ماه سال گذشته گفت که این حوادث به بیان اصحاب علوم سیاست، انحطاط جامعه از ساحت سیاست به ساحت پیشاسیاسی است.
او در ادامه خاطرنشان کرد جنگ دستکم در تجربهی پنج دههی اخیر ایران، برای ظرفیتهای سیاسی تهدید ایجاد کرده است نه فرصت؛ چرا که پیروزیها در این حوزه، دستمایهی سرمایه و رقابتهای سیاسی میشود و نظامیان، حوزهی سیاست داخلی را به میدان جنگ شبیهسازی میکنند. این مساله شهروندان را به خودی و غیرخودی یا دوست و دشمن تقسیم میکند که این مساله هم در جنگ هشت ساله و هم در جنگ اخیر در کشور مشاهده میشود.
این اندیشمند علوم سیاسی در انتها میگوید منطق حاکم بر میدان جنگ به عرصهی سیاست با ابزار زبان رخ میدهد و زبان است که سیاست داخلی را به میدان جنگ تبدیل میکند. ما باید با استفاده از این ابزار نشان دهیم که این دوگانهسازیها نادرستند، نمادهای زمان جنگی موقت هستند و نمیتوان آن را در جامعه به کار گرفت.
