حداقل دستمزد؛ هزینه تولید یا شرط بقا؟
فرشید یزدانی، پژوهشگر سیاستگذاری اجتماعی معتقد است حداقل دستمزد را نمیتوان تکبعدی دید
فرشید یزدانی نیروی کار برای ادامه حیات و بازتولید خود به دستمزدی متناسب با هزینههای زندگی نیاز دارد، اما همزمان این نگرانی مطرح میشود که افزایش دستمزد به تولید آسیب بزند؛ نگرانیای که به باور یزدانی، سالهاست به ابزاری برای مقاومت در برابر اصلاح دستمزد تبدیل شده است.
او تأکید میکند درحالیکه قیمت عوامل تولید و هزینهها به طور مداوم افزایشیافته، حداقل دستمزد هم یکی از همین عوامل است، اما هر بار که بحث افزایش آن مطرح میشود، تولید بهانه اصلی مخالفتهاست. یزدانی با اشاره به تجربه کشورهایی مانند ترکیه ــ که حداقل حقوق را هر سه ماه یکبار بازنگری میکند ــ میگوید نادیدهگرفتن واقعیتهای معیشتی، پیامدهای سنگینی دارد.
طبق آمارهای رسمی، در سال ۱۴۰۳ بیش از نیمی از نیروی کار ایران زیر خطفقر قرار داشتهاند. وقتی خطفقر حدود ۱۸ میلیون تومان و حداقل دستمزد ۱۵ میلیون تومان است، نتیجه روشن است: کارگران حداقلیبگیر، فقیر میمانند.