بمباران به تامین اجتماعی نزدیک میشود
تامین اجتماعی چشم انتظار مصالحه در سیاست
جنگ اخیر و شرایط تاریخی ایجاد شده برای سازمان تأمیناجتماعی به یکی از چالشهای اصلی کشور و ساختار سیاسی تبدیل شده است. به گفته سخنگوی دولت، خسارات این جنگ تاکنون ۲۷۰ میلیارد دلار برآورد شده است. خسارت به کارخانهها، پتروشیمی و صنایع کوچک و بزرگ دفاعی و زیرساختی باعث کاهش وصول حق بیمه سازمان تأمیناجتماعی حداقل به میزان ۳۰ همت و بیکاری رسمی ۱۸۰ هزار شاغل گردیده که قرار است برای دریافت بیمه بیکاری به تأمیناجتماعی معرفی شوند.
این آمار اولیه است و برآوردها از تعطیلی صنایع جانبی بیشتر و بیکاری تعداد بیشتری حکایت دارد که در کنار صنایع فولاد، رقم حداقل ۱۰ همت پرداخت ماهانه بیمه بیکاری را در پی دارد؛ حقوق مستمری ۵.۵ میلیون مستمریبگیر سازمان تأمیناجتماعی در سال ۱۴۰۵ ماهانه رقمی معادل ۱۵۰ همت است که در صورت ادامه بیثباتی فعلی در منطقه و عدم مصالحه سیاسی بین ایران و آمریکا، شاهد کاهش درآمدها و ناتوانی در پرداخت تعهدات مستمریبگیران و بازنشستگان این سازمان (که با احتساب جمعیت تحت پوشش در مجموع بیست درصد جمعیت فعال کشور را شامل میشوند)، افزایش بیکاری و تعطیلی کارگاههای بیشتر و درنتیجه کاهش وصولیهای این سازمان و بحرانهای امنیتی و اقتصادی ناشی از آن و افزایش آسیبهای اجتماعی در جمعیت تحت پوشش خواهد شد.
با ادامه روندهای فعلی، پیشبینی میشود ازطرفی این سازمان که قبل از جنگ هم ۱۵ همت کسری ماهانه داشت، با احتساب رقم بیمه بیکاری و کاهش وصولی، کسریاش به بالای ۶۰ همت در ماه برسد و عملاً در اردیبهشتماه توانایی انجام تعهدات خود را نداشته باشد و از سویی با تعداد زیادتری از بیکاران متقاضی بیمه بیکاری ناشی از تعطیلی کارگاهها و کارخانهها در صورت تداوم شرایط فعلی مواجه شود.
این کسری بدون محاسبه اثر تورمی بعد از جنگ روی حوزه درمان و تجهیزات پزشکی این سازمان بررسی شده است که تخمین آن مطلب مجزایی را میطلبد؛ لذا در وهله اول لازم است دولت در این شرایط سخت و تاریخی، از محل صندوق ذخیره ارزی، منابع لازم برای انجام تعهدات این سازمان را تأمین کند و وهله دوم و مهم، در سطح کلان تلاشها برای ادامه آتشبس دایمی و یک مصالحه سیاسی پایدار افزایش یابد. ثبات این سازمان بهعنوان تأمینکننده امنیت روانی و اقتصادی نیمی از جمعیت کشور، در گروی یک ثبات سیاسی دایمی و مصالحه جدی و تصمیمهای سخت در سیاست است، چرا که اولین سازمانی که در بحرانها، به طور مستقیم قربانی چالشهای متنوع سیاسی، اقتصادی و اجتماعی میشود، سازمان تأمیناجتماعی است، بهطوری که در جنگ اخیر چند مجموعه کشتیرانی و زیرساخت متعلق به بازنشستگان و همچنین صنایعی که این سازمان در آنجا سهامدار بود هم تخریب شد و بازسازی آنها هزینهبر خواهد بود.
امید است این پناهگاه امن کارگران و بازنشستگان، خیلی زود و در سایه عقلانیت سیاسی، بیش از این آسیب نبیند و خیلی زود از بحرانهای ناشی از جنگ اخیر خارج گردد.