تبدیل شدن مسکن از حق به کالا؛ ضرورت کنشگری مستاجران

قسمت هفتم از مجموعه‌رویداد شهرانه‌های ته‌رنگ با موضوع صدای مستأجران، به گفت‌وگویی درباره‌‌ی کتاب «ولی خانه‌ من نیست» نوشته‌ی هانیه بنی‌هاشمی اختصاص داشت. در این نشست، با حضور هانیه بنی‌هاشمی، نویسنده‌ی کتاب، به ‌همراه پرویز صداقت، اقتصاددان و پژوهشگر اقتصاد سیاسی و مارال لطیفی، نویسنده، مترجم و پژوهشگر مطالعات طبقات و نابرابری‌های اجتماعی، درباره‌ی تجربه‌ی‌ زیسته‌ی‌ مستأجران، اقتصاد سیاسی مسکن، جامعه‌شناسی اجاره‌نشینی و جایگاه حق سکونت در تهران معاصر گفت‌وگو کردند.

پرویز صداقت در این نشست بیان کرد که ریشه‌ی اصلی مشکل مسکن تبدیل آن از یک حق به یک کالا است. او بر این باور است که نظام سرمایه‌داری برای بقای خود نیاز به کالایی‌سازی در حوزه‌های مختلف دارد که مسکن یکی از آنهاست. او با اشاره به آمار رسمی خاطرنشان کرد گذار اقتصاد ایران به سوی سرمایه‌داری سبب تشدید مسائل بازار مسکن شده است. او معتقد است تمام تضادهای موجود در اقتصاد ایران (مانند تضاد طبقاتی، تضاد جنسیتی، تضاد مرکزنشین و حاشیه‌نشین) در بخش مسکن قابل‌مشاهده است.

صداقت در ادامه با اشاره به کنش‌های مستاجران از قرن نوزدهم افزود هم‌اکنون در بیش از 50 کشور دنیا اتحادیه‌های مستاجران وجود دارد که ما در ایران فاقد آن هستیم. این اقتصاددان بر این باور است که تشکل‌ها باید از داخل جامعه شکل بگیرند و صدای اعتراض مستاجران را به گوش سیاستگذاران برسانند.