نبرد میلیون دلاری ابرثروتمندان کالیفرنیا

طرح پیشنهادی ۴۰ در کالیفرنیا (Proposition 40) که به «مالیات میلیاردرها» معروف است، یک طرح ابتکار عمل انتخاباتی است که به عنوان یک مالیات یکباره بر ثروت انباشته‌ی افراد فوق‌العاده ثروتمند با بیش از یک میلیارد دلار دارایی در کالیفرنیا مطرح شده است. این طرح به گونه‌ای طراحی شده که تعداد محدودی از افراد ساکن در این ایالت (حدود چند صد نفر) را شامل شود. مالیات تعیین‌شده را می‌توان به صورت یکجا و نقدی پرداخت کرد یا با احتساب هزینه‌های تأخیر، طی یک دوره‌ی پنج‌ ساله تقسیط کرد. حامیان این طرح شامل اتحادیه‌های کارگری و چهره‌های سیاسی چپ‌گرا استدلال می‌کنند که درآمد حاصل از این مالیات قرار است عمدتاً صرف تأمین بودجه برنامه‌های مراقبت‌های بهداشتی ایالتی و بخشی از آن صرف کمک‌های غذایی و آموزش عمومی شود و آن را گامی در جهت عدالت می‌دانند. در مقابل، منتقدان و مخالفان از جمله برخی فعالان اقتصادی، گروه‌های صنفی و سیاستمداران راست‌گرا هشدار می‌دهند که این طرح می‌تواند به اقتصاد ایالت آسیب بزند، سرمایه‌داران و ثروتمندان را به خروج از کالیفرنیا ترغیب کند و پیامدهای منفی بلندمدتی بر بودجه و ساختار مالیاتی ایالت بگذارد. گاردین در مقاله‌ای با عنوان «ثروتمندان روزانه یک میلیون دلار برای مبارزه با طرح مالیات میلیاردرهای کالیفرنیا هزینه می‌کنند» به ابعاد مختلف این طرح پرداخته است. این مقاله به قلم دارا کِر در 16 اکتبر 2026 منتشر شده است.

ترجمه: قلمرو رفاه | ابرثروتمندان روزانه یک میلیون دلار هزینه می‌کنند تا با طرح پیشنهادی کالیفرنیا برای وضع مالیات بر میلیاردرها مقابله کنند. میلیاردرهای حوزه فناوری بیش از ۳۴۰ میلیون دلار برای رد «طرح پیشنهادی ۴۰ [1]» جمع‌آوری کرده‌اند؛ طرح مالیات یکباره‌ی پنج درصدی بر ثروت [2] که بودجه‌ی مراقبت‌های بهداشتی و آموزش را تأمین می‌کند. میلیاردرهای حوزه‌ی فناوری صدها میلیون دلار برای مقابله با طرح «مالیات بر ثروت» در کالیفرنیا هزینه کرده‌اند. بر اساس اسناد مالی ایالتی، آن‌ها بیش از ۳۴۰ میلیون دلار گردآوری کرده‌اند و کارزاری که تأمین مالی آن را بر عهده دارند، روزانه بیش از یک میلیون دلار برای شکست دادن این طرح خرج می‌کند.

در حالی که کمتر از یک ماه تا انتخابات [کنگره در آمریکا] باقی مانده، روند هزینه‌کرد این مبالغ شتاب بیشتری گرفته است. طبق جدیدترین اسناد مربوط به مبارزات انتخاباتی، تنها در ۱۹ روز نخست ماه سپتامبر، این کارزار مخالف [مالیات بر ثروت] دست‌کم ۲۱.۲ میلیون دلار را صرف مبارزه با مالیات بر میلیاردرها کرده است؛ رقمی که از مرز یک میلیون دلار در روز فراتر می‌رود. رأی‌دهندگان اکنون با سیلی از پیامک‌های خودکار، نامه‌های پستی و تبلیغاتی مواجه شده‌اند که هشدار می‌دهند وضع مالیات بر میلیاردرها، «تمام ساکنان کالیفرنیا را در معرض مالیات‌های سنگین‌تر قرار خواهد داد»؛ چنان‌که در یکی از این تبلیغات نیز به همین موضوع اشاره شده است.

اهالی کالیفرنیا در اوایل ماه نوامبر درباره‌ی طرح پیشنهادی شماره ۴۰ رأی‌گیری خواهند کرد. در صورت تصویب، این طرح مستلزم اعمال یک مالیات یکباره‌ی پنج درصدی بر میلیاردرهای این ایالت خواهد بود؛ درآمد حاصل از آن نیز عمدتاً صرف تأمین مالی برنامه‌های بهداشتی و درمانی و همچنین بخشی از آن صرف آموزش و کمک‌های غذایی خواهد شد. این طرح موجب اختلاف‌نظر میان دموکرات‌های ایالت شده است؛ به‌طوری که برخی با اشتیاق از آن حمایت می‌کنند، اما برخی دیگر آن را رد کرده‌اند، چرا که این مالیات تنها یک‌بار دریافت می‌شود و بخش عمده‌ی آن نیز صرفاً به تأمین مالی برنامه‌های بهداشتی و درمانیِ خاصی اختصاص می‌یابد.

اتحادیه‌های بزرگ ایالتی و سیاستمداران مترقی مانند سناتور ورمونت [3]، برنی سندرز [4] و نماینده‌ی کنگره از کالیفرنیا، رو خانا [5]، از طرح پیشنهادی ۴۰ حمایت می‌کنند، اما هر دو نامزد دموکرات و جمهوری‌خواه برای فرمانداری و همچنین سازمان‌هایی مانند «وابسته‌های برنامه‌ریزی‌شده والدین کالیفرنیا [6]»، شاخه‌ای از گروه لابی‌گری مراقبت‌های بهداشتی، با آن مخالفند. با این حال، در میان سرسخت‌ترین منتقدان آن، میلیاردرهای فناوری هستند که مستقیماً به آنها اشاره می‌شود.

اهداکنندگان به کمپین «نه»، چهره‌های سرشناس سیلیکون ولی [7] هستند، از جمله پیتر تیل [8]، یکی از بنیانگذاران پالانتیر، اریک اشمیت [9]، مدیرعامل سابق گوگل، تونی شو [10]، مدیرعامل دوردش، پاتریک کالیسون [11]، مدیرعامل استرایپ، کریس لارسن [12]، غول ارزهای دیجیتال و چندین سرمایه‌گذار خطرپذیر برجسته.

بزرگترین اهداکننده تاکنون، سرگئی برین [13]، یکی از بنیانگذاران گوگل است که طبق پرونده‌های مالی کمپین، حداقل ۱۰۲ میلیون دلار برای مبارزه با مالیات کمک کرده است. نفر دوم اشمیت است که بیش از ۴۲ میلیون دلار کمک مالی کرده است. برای مقایسه، کمپین «بله به طرح ۴۰» در مجموع ۳۳ میلیون دلار جمع‌آوری کرده که بخش زیادی از آن از اتحادیه‌ی مراقبت‌های بهداشتی حامی این اقدام بوده است.

موافقین و مخالفان، مالیات بر میلیاردرها را به عنوان اولین گام بالقوه به سوی مالیات بر ثروت در ایالت‌های بیشتر می‌دانند؛ درحالی‌که مخالفان این اقدام آن را یک بیماری همه‌گیر پوپولیستی می‌دانند، موافقین آن را به موضوع اصلی انتخابات میان‌دوره‌ای (یعنی مقرون‌به‌صرفه بودن) مرتبط می‌دانند. و با توجه به این‌که کالیفرنیا میلیاردرهای بیشتری نسبت به هر ایالت دیگری دارد، طرح ۴۰ به عنوان زمینه‌ساز همه‌پرسی‌های بیشتر در مورد نابرابری ثروت در سراسر کشور تلقی می‌شود.

دیوید مک‌کوآن [14]، استاد علوم سیاسی در دانشگاه ایالتی سونوما که در مورد معیارهای رأی‌گیری مطالعه می‌کند، گفت: «در میان رأی‌دهندگان، نوسانات زیادی پیرامون مخالفت با ماری آنتوانت [15] و دوستان فناوری‌اش وجود دارد و این همان چیزی است که نیروهای «آری» به آن تکیه می‌کنند.»

نظرسنجی‌های اخیر در مورد طرح پیشنهادی ۴۰ نشان می‌دهد که تصویب آن مطلوب است، اما با افزایش هزینه‌های کمپین مخالف، برتری آن در چند هفته‌ی گذشته کاهش یافته است. نظرسنجی اواخر سپتامبر توسط دانشگاه کالیفرنیا نشان می‌دهد که 45 درصد از رأی‌دهندگان احتمالاً به این مالیات رأی مثبت می‌دهند و 42 درصد رأی منفی می‌دهند. تنها یک ماه قبل، این پیشنهاد 7 درصد برتری داشت.

آن‌چه اوضاع را پیچیده‌تر می‌کند، دو طرح مقابله‌ای جداگانه است که مخالفان «پیشنهاد ۴۰» موفق شدند آن‌ها را در برگه‌ی رأی‌گیری ماه نوامبر بگنجانند: «پیشنهاد ۴۱» و «پیشنهاد ۴۲». پیشنهاد ۴۱ مستقیماً مالیات بر میلیاردرها را هدف قرار می‌دهد، در حالی که پیشنهاد ۴۲ طرحی کلی‌تر برای محافظت از افراد در برابر برخی مالیات‌های جدید است. اگر هر یک از این دو طرح، آرای موافق بیشتری نسبت به پیشنهاد ۴۰ کسب کنند، مانع از اجرایی شدن مالیات بر میلیاردرها خواهند شد؛ حتی اگر خود پیشنهاد ۴۰ نیز به تصویب برسد.

مک‌کوان گفت: «پیشنهادهای ۴۱ و ۴۲ حاوی «قرص‌های سمی [16]» [تدابیر مخرب] هستند که هدفشان از بین بردن پیشنهاد ۴۰ است و وقتی رأی‌دهندگان دچار سردرگمی و تردید باشند... گرفتن رأی منفی بسیار آسان‌تر می‌شود.»

استراتژی شرکت‌های بزرگ فناوری

اوایل این ماه، کمپین مبارزه با مالیات میلیاردرها، تبلیغی را در تلویزیون، پلتفرم‌های دیجیتال و پخش آنلاین در سراسر ایالت منتشر کرد. این تبلیغ با موسیقی آرام و دلهره‌آور شروع می‌شود و رنه براوو [17]، رئیس انجمن پزشکی کالیفرنیا، که روپوش سفید آزمایشگاهی به تن دارد، می‌گوید: «افرادی که طرفدار طرح پیشنهادی ۴۰ هستند، می‌گویند که قرار است مراقبت‌های بهداشتی را بهبود بخشد. این درست نیست.» این کمپین تبلیغات مشابهی را منتشر کرده است که می‌گوید معلمان، نجاران و آتش‌نشانان نیز با مالیات بر ثروت مخالف هستند و می‌گویند که این «یک آزمایش خطرناک» است.

پیام‌رسانی پیرامون این کمپین بر این متمرکز است که چگونه این مالیات به «پزشکان، معلمان، مشاغل کوچک، خانواده‌های شاغل و امنیت عمومی» آسیب می‌رساند، بدون این‌که به میلیاردرهای ایالت اشاره‌ای کند. کمپین نه به طرح پیشنهادی ۴۰، آن را «مالیاتی برای همه» می‌نامد.

به همین ترتیب، کمپین‌های طرفدار دو طرح که مانع از مالیات میلیاردرها می‌شوند، استدلال می‌کنند که این طرح‌ها شفافیت را ارتقا می‌دهند و از حمایت کسب‌وکارهای کوچک و مالیات‌دهندگان برخوردارند. یکی از این طرح‌ها می‌گوید که ائتلاف آنها شامل بازنشستگان، کارگران یقه‌آبی، سالمندان و کهنه‌سربازان می‌شود.

با این حال، سه کمپین مخالف مالیات بر ثروت، طبق پرونده‌های مالی کمپین، تقریباً تمام بودجه خود را از سوپرپک‌های [18] مملو از پول سیلیکون ولی دریافت می‌کنند. از ماه ژوئیه، کمیته‌های مخالف طرح ۴۰ و حامی طرح‌های ۴۱ و ۴۲ در مجموع بیش از ۲۹۷.۸ میلیون دلار دریافت کرده‌اند که بیشتر آن از یک سوپرپک به نام «ساختن کالیفرنیایی بهتر» بوده است.

میلیاردرها خود را در اتحاد با چندین اتحادیه و انجمن مراقبت‌های بهداشتی، آموزشی، ساختمانی و ایمنی عمومی یافته‌اند. فرماندار گوین نیوسام [19] و همچنین نامزدهای فرمانداری، خاویر بکرا [20] و استیو هیلتون [21]، مالیات میلیاردرها را محکوم کرده‌اند. کیتی پورتر [22]، نماینده‌ی سابق کنگره از حزب دموکرات که به خاطر انتقاد از مدیران شرکت‌ها شناخته می‌شود، به یکی از چهره‌های اصلی کمپین مخالفان تبدیل شده است. او سرمقاله می‌نویسد، در تجمعات سخنرانی می‌کند و در تبلیغات و نامه‌ها از او نقل قول می‌شود.

این سه کمپین بخش عمده‌ای از ثروت خود را صرف ارتشی از مشاوران می‌کنند که وظیفه‌ی همه‌چیز را از لابی کردن سیاستمداران گرفته تا کار بر روی استراتژی رسانه‌ای بر عهده دارند. این مشاوران شامل شرکت حقوقی نیلسن مرکسامر [23] با گرایش جمهوری‌خواهان، که به خاطر مبارزه به نفع شرکت‌های دخانیات شناخته می‌شود و شرکت مشاوره سیاسی PCI Campaigns، که به خاطر مبارزه با پیشنهادهایی که به دنبال لغو مجازات اعدام و الزام استفاده از کاندوم در فیلم‌های مستهجن بودند، شناخته می‌شوند.

شرکت‌های وابسته به برنامه‌ریزی والدین کالیفرنیا نیز به عنوان یک پیمانکار حقوق‌بگیر در پرونده‌های کمپین ذکر شده‌اند و یکی از صریح‌ترین حامیان کمپین عدم تصویب آن بوده‌اند. پرونده‌های ایالتی نشان می‌دهد که این کمپین‌ها ده‌ها هزار دلار به حزب دموکرات کالیفرنیا، به همراه احزاب دموکرات سن دیگو، شهرستان اورنج و شهرستان لس‌آنجلس، کمک مالی کرده‌اند. با وجود این کمک‌های مالی، همه این احزاب دموکرات از مالیات میلیاردرها حمایت کرده‌اند و خواستار رأی مثبت به طرح پیشنهادی ۴۰ شده‌اند.

مخالفان مالیات بر ثروت همچنین به صراحت جامعه لاتین را هدف قرار داده‌اند و تبلیغات، مقالات و سرمقاله‌هایی را در رسانه‌های خبری اسپانیایی زبان در سراسر ایالت منتشر کرده‌اند. تیتر یکی از مقالات روزنامه ال لاتینو در سن دیگو این است: «نه به پیشنهاد ۴۰: ایده‌ای خوب، اجرای ضعیف» (No a la Proposición 40: Una Buena Idea, Mal Construida)

وقتی از سخنگوی کمپین در مورد استراتژی هزینه‌ای پیشنهاد ۴۰ و کمک‌های مالی دریافتی از سوپرپکس‌ها سوال شد، او در ایمیلی از براوو نوشت: «هرچه کالیفرنیایی‌ها بیشتر بدانند، بیشتر متوجه می‌شوند که پیشنهاد ۴۰ چیست. یک طرح مالیاتی مضر که به طور دائم به بودجه و اقتصاد ایالت آسیب می‌رساند و هیچ پاسخگویی یا ضمانتی برای اطمینان از بهبود مراقبت یا کاهش هزینه‌های بیماران توسط بودجه ندارد.»

برین و شرکت‌های وابسته به برنامه‌ریزی والدین کالیفرنیا به درخواست‌ها برای اظهار نظر پاسخ ندادند. سوپرپک «ساختن کالیفرنیای بهتر» از اظهار نظر خودداری کرد.

استراتژی «بله به طرح ۴۰»

هفته‌ی گذشته، سندرز، سناتور مترقی ورمونت، به کالیفرنیا سفر کرد تا در کنار سیاستمداران ایالتی از طرح پیشنهادی ۴۰ حمایت کند. این مدافع قدیمی مالیات بر ثروت، در یک تجمع پرجمعیت از هواداران خود اعلام کرد که این اقدام «مهمترین ابتکار رأی‌گیری در کشور» است.

سندرز در میان تشویق‌های پرشور حضار گفت: «تمام کشور، و صادقانه بگویم، مردم سراسر جهان، به آنچه اینجا اتفاق می‌افتد توجه دارند. اداره کردن کمپینی که در آن هزینه‌های زیادی متحمل می‌شوید، آسان نیست. اما این کاری است که شما انجام می‌دهید و کل کشور به آن افتخار می‌کند.»

مالیات بر میلیاردرها اولین بار اواخر سال گذشته توسط اتحادیه بین‌المللی کارمندان خدمات - کارگران متحد مراقبت‌های بهداشتی غرب (SEIU-UHW) پیشنهاد شد، که می‌گوید این مالیات یک‌باره به دلیل کاهش شدید بودجه مراقبت‌های بهداشتی فدرال تحت قانون «یک لایحه بزرگ و زیبا» دونالد ترامپ ضروری است. این اتحادیه می‌گوید که این بودجه، مراقبت‌های بهداشتی را برای ۳.۴ میلیون کالیفرنیایی حفظ می‌کند.

از آن زمان، این کمپین از طریق همکاری با اتحادیه‌ها، رهبران جامعه و سیاستمداران مترقی، از جمله خانا، نماینده دموکرات کنگره که نماینده منطقه‌ای است که شامل سیلیکون ولی، فدراسیون قدرتمند اتحادیه‌های کارگری کالیفرنیا (AFL-CIO)، اتحادیه تیم‌استرز کالیفرنیا و حزب دموکرات ایالت می‌شود، شتاب بیشتری گرفته است. علاوه بر SEIU-UHW، یکی از بزرگترین حامیان مالی این کمپین، سایکات چاکرابارتی، مهندس سابق فناوری است که اوایل امسال برای کنگره نامزد شد اما در انتخابات مقدماتی شکست خورد.

دبرو کارثان [24]، سخنگوی کمپین بله و معاون رئیس SEIU-UHW، گفت: «چند میلیاردر جنجالی مانند سرگئی برین ترجیح می‌دهند میلیون‌ها دلار برای تأمین مالی کمپین‌های مخالف مشکوک هزینه کنند تا اینکه صرفاً سهم عادلانه خود را به عنوان مالیات بپردازند تا میلیون‌ها نفر از هموطنان کالیفرنیایی‌شان مراقبت‌های بهداشتی خود را از دست ندهند. هیچ میزان از هزینه‌های میلیاردرها ما را مرعوب یا ما را عقب نخواهد انداخت.»

به جای تکیه بر رسانه‌های سنتی گران‌تر، کمپین بله به اینستاگرام، اسنپ‌چت و یوتیوب روی آورده است تا لحظات ویروسی ایجاد کند و مخاطبان جوان‌تر را هدف قرار دهد. افشای امور مالی کمپین نشان می‌دهد که هزینه‌های کمپین به مشاوران، ارسال‌کنندگان نامه و تبلیغات رسانه‌های اجتماعی اختصاص یافته است.

یک اینفلوئنسر ناشناس در پستی در مورد بله در Prop 40 ماه گذشته گفت: «دالی پارتون [25] می‌توانست یک میلیاردر باشد و این کار را نکرد. و تنها دلیلی که او این کار را نکرد این است که دهه‌ها از زندگی خود را صرف بخشیدن پول خود به خیریه و امور خیریه کرد... یک سؤال واقعاً ساده وجود دارد که می‌خواهم از میلیاردرهای کالیفرنیا بپرسم: چقدر کافی است؟»

طبق اسناد کمپین، کمپین «نه به طرح ۴۰» همچنین برای تبلیغات در گوگل، اینستاگرام، یاهو، ایکس و تابولا هزینه کرده است. علاوه بر این، ۳۰۰۰ دلار برای تقویت پست‌های اینستاگرام خود پرداخت کرده است - روشی که به رسانه‌های اجتماعی رونق غیرارگانیک می‌دهد.

لورنا گونزالس [26]، رئیس فدراسیون اتحادیه‌های کارگری کالیفرنیا، گفت: «میلیاردرها صدها میلیون دلار را صرف تبلیغات فریبنده می‌کنند تا رأی‌دهندگان را در مورد طرح ۴۰ گیج کنند، زیرا حقیقت این است که آنها می‌دانند مالیات گرفتن از ثروتمندان محبوب است. ما نمی‌توانیم اجازه دهیم آنها انتخابات ما را بخرند و انتخاب کنند چه کسی زنده بماند یا بمیرد.»

مک‌کوآن این ایده را تکرار می‌کند که رأی به طرح ۴۰ از این انتخابات بزرگتر است. او گفت که نحوه رأی دادن رأی‌دهندگان به این طرح، نشان می‌دهد که آیا این موضوع به ایالت‌های بیشتر و حتی در سطح ملی سرایت خواهد کرد یا خیر.

مک‌کوآن گفت: «این موضوع در مورد آزمایش مسئله گسترده‌تر نابرابری ثروت و مقرون به صرفه بودن در انتخابات ریاست جمهوری کاملاً آزاد در سال ۲۰۲۸ است.» «و اگر شما یک میلیاردر یا بی‌عرضه هستید، می‌خواهید این چیز را در نطفه خفه کنید تا به جاهای دیگر نرود.»