مردانگی در دوراهی سمی بودن و الگوهای مثبت

قلمرو رفاه: پخش سریال Adolescence و تداوم نفوذ چهره‌های زن‌ستیز (مانند اندرو تیت) در فضای آنلاین و بروز جریان منوسفر، هشدارهایی جدی در مورد رادیکال شدن پسران نوجوان و رفتارهای سمی ایجاد کرد. در مقابل، رویدادهایی مانند اولین «اعتصاب پدران» برای بهبود مرخصی پدری، تدوین راهبرد سلامت مردان در بریتانیا، تشکیل گروه پارلمانی برای مردان و پسران و راه‌اندازی کمپین‌هایی جهت ارائه‌ی الگوهای نقش مثبت به پسران نیز در سال گذشته‌ی میلادی سروصدا به پا کرد. گاردین در گزارشی به بررسی مسائل مربوط به مردان و پسران در سال ۲۰۲۵ پرداخته و نشان می‌دهد که چالش‌های این گروه از حاشیه‌های اینترنت و فضای مجازی به بدنه‌ی اصلی سیاست‌گذاری و جامعه منتقل شده است. پیام اصلی این گزارش است که مقابله با چالش‌های پسران از جمله افت تحصیلی و سلامت روان و آسیب‌های مردسالاری، یک «بازی با حاصل‌جمع صفر» نیست؛ بلکه جامعه باید همزمان با حمایت از حقوق زنان، بدون برچسب‌هایی مانند «سمی بودن» به مردان، راهکارهای جایگزین و الگوهای موثر به آنان ارائه دهد. این گزارش در ۲۹ دسامبر ۲۰۲۵ منتشر شده است.

نخست‌وزیر گفت که این اثر «واقعاً تماشایش سخت بود»، در حالی که یکی از نیروهای پلیس بریتانیا اظهار داشت که این سریال باید «هشدار و زنگ بیداری برای والدین» باشد. درام درخشان نتفلیکس با نام Adolescence که داستان پسر ۱۳ ساله‌ای را روایت می‌کند که به اتهام قتل هم‌کلاسی دخترش دستگیر شده است، از درب مدارس گرفته تا صحن پارلمان بریتانیا، به دلیل افشای تأثیرات سمی و مخرب فضای «مانوسفر» (Manosphere) مورد تمجید قرار گرفت، اما گفتگوهای ملی با پخش آخرین قسمت این درامِ پربحث به پایان نرسید. مجموعه‌ای از کمپین‌های برجسته، گفتگوها، تغییرات در سیاست‌گذاری‌ها و پژوهش‌ها منجر به این احساس شد که سال ۲۰۲۵ «سال پسران» بوده است.

در آغاز سال، گرت ساوت‌گیت (Gareth Southgate)، سرمربی سابق تیم ملی فوتبال انگلستان، در مورد خطرات «اینفلوئنسرهای سنگدل، دستکاری‌کننده و سمی» هشدار داد، در حالی که پژوهشی با عنوان پسران گمشده (Lost Boys) از سوی مرکز عدالت اجتماعی ادعا کرد که «پسران در حال عقب ماندن هستند»؛ از پیشرفت‌های تحصیلی گرفته تا سلامت روان.

در ماه ژوئن، اولین «اعتصاب پدران» (Dad strike) شکل گرفت؛ زمانی که پدران در لندن و ادینبرو تجمع کردند تا به شرایط به‌شدت ضعیف و ناچیز مرخصی پدری در بریتانیا اعتراض کنند. تا ماه نوامبر، دولت بریتانیا اولین «راهبرد سلامت مردان» را برای انگلستان تدوین کرد و یک ماه بعد، راهبرد «مقابله با خشونت علیه زنان و دختران» بر پیشگیری از رفتارهای زن‌ستیزانه در میان پسران تمرکز یافت.

هشدارهای مربوط به «مردانگی سمی» (Toxic Masculinity) بسیار صریح و تکان‌دهنده بوده‌اند. اما پس از سالی که در آن بحث درباره مردان و پسران از حاشیه‌های اینترنت به بدنه اصلی جامعه منتقل شد، کارشناسان و سیاست‌گذاران از چهره‌های پیشرو و ترقی‌خواه می‌خواهند که کمتر بر «سمی بودن» و بیشتر بر «ارائه الگوهای نقش مثبت» تمرکز کنند.

از جمله این افراد، گروهی از نمایندگان حزب کارگر هستند که در ماه مارس سازماندهی خود را از طریق یک گروه واتس‌اپی رو به رشد آغاز کردند و اکنون یک گروه رسمی پارلمانی را با عنوان «گروه حزب کارگر برای مردان و پسران» تشکیل داده‌اند.

یکی از اعضا، ناتالی فلیت (Natalie Fleet)، نماینده پارلمان از حوزه بولسور (Bolsover)، زمان اختصاص‌یافته به خود در مناظره روز جهانی مردان در پارلمان را صرف صحبت درباره مردان فوق‌العاده در جامعه‌اش کرد. از جمله همسرش که او را یک «قهرمان واقعی» خواند؛ کسی که در ۱۶ سالگی با او آشنا شد، در بزرگ کردن اولین فرزندش به او کمک کرد و اکنون ساعات کاری خود را کاهش داده تا به نگهداری از نوه‌هایشان کمک کند. او گفت: «این‌ها مردانی در جوامع ما هستند که کار درست را انجام می‌دهند؛ کسانی که باید آن‌ها را پیدا کنیم و صدایشان را بازتاب دهیم و این کاری است که می‌توانیم از طریق این گروه انجام دهیم.»

در سال ۲۰۲۵، نفوذ چهره‌های زن‌ستیز نظیر اندرو تیت (Andrew Tate) با وجود مواجهه با اتهامات کیفری در چندین حوزه قضایی (که البته خود او آن‌ها را رد می‌کند)، نشانه‌ای از فروکش کردن نداشت. تیت به ایالات متحده سفر کرد و نقش خود را به‌عنوان یکی از چهره‌های اصلی «دنیای ترامپ» تثبیت کرد. نظرسنجی جدیدی در اوایل امسال نشان داد که یک‌پنجم مردان ۱۶ تا ۲۹ ساله بریتانیایی که تیت را می‌شناسند، دیدگاه مثبتی نسبت به او دارند.

اما سازمان‌های دیگر نیروهای خود را در برابر تیت صف‌آرایی کرده‌اند. موسسات Movember و Equimundo در ماه اکتبر «مجمع جوانان و رسانه» را راه‌اندازی کردند که مالیپپ‌های اینفلوئنسرها را تامین می‌کند تا پیام متفاوتی از مردانگی ارائه دهند.

امی اوکانر (Amy O’Connor)، مدیر سیاست‌گذاری این خیریه گفت: «سیاست‌گذاران متوجه این واقعیت شده‌اند که جوانان، به‌ویژه در فضای آنلاین، آسیب می‌بینند و سلامت آن‌ها تحت تاثیر محتوایی که می‌بینند در خطر است. انتقاد از محتوای آنلاین خیلی خوب است، اما ما چه کاری انجام می‌دهیم تا به جوانانمان یک راهکار جایگزین بدهیم؟»

عبارت «حقوق مردان» با «مجموعه‌ای از تداعی‌های بسیار ناخوشایند» همراه است؛ این را آدام تامپسون (Adam Thompson)، نماینده پارلمان از حوزه اریواش (Erewash) می‌گوید، اما این درک نیز وجود دارد که از پیشرفت تحصیلی گرفته تا آمار خودکشی، پسران و مردان به اندازه دختران و زنان به سیاست‌گذاری‌های هدفمند نیاز دارند. او گفت: «من قویاً معتقدم که مردسالاری هم به مردان و هم به زنان آسیب می‌زند. این یک بازی با حاصل‌جمع صفر نیست.»

ژوئلی برلی (Joeli Brearley)، موسس گروه کمپین Pregnant Then Screwed معتقد است تمرکز گفتمان عمومی بر پسران کاملاً درست است. فقدان بحث درباره چالش‌های پیش روی پسران باعث شد او امسال پادکستی با نام پسر بودن (To Be a Boy) راه‌اندازی کند که آن را همراه با الیوت ری (Elliott Rae)، حامی حق پدری، اجرا می‌کند.

با این حال، برلی هشدار می‌دهد. صعود جریان راست افراطی، جهش در حمایت از حزب Reform UK و احتمال نهادینه شدن سکسیسم (تبعیض جنسیتی) در ابزارهای روزافزون هوش مصنوعی، او را نگران کرده است. او گفت: «ما در حال انجام این گفتگوهای بسیار مثمرثمر درباره پسران هستیم، اما من همزمان شاهد تغییرات بنیادی در نحوه صحبت زنان درباره تجربیاتشان در فضای آنلاین هستم. گویی نمی‌توان هر دو را با هم داشت. انگار اکنون مجاز نیستیم درباره این واقعیت صحبت کنیم که زنان همچنان با چالش‌های خاص خود روبرو هستند، فقط به این دلیل که می‌گوییم مردان هم روزگار سختی دارند.»

جورج گابریل (George Gabriel)، یکی از موسسان گروه The Dad Shift می‌گوید تمایل برای مقابله با جهش الگوهای سنتی و بازگشت‌کننده مردانگی به‌شدت در حال افزایش است: «چالش واقعی است. اما فکر می‌کنم می‌توانیم اذعان کنیم که اگرچه وضعیت وخیم است، می‌توانیم این خوش‌بینی را هم داشته باشیم که در حال یافتن مسیری به سمت جلو هستیم. این همان نقطه‌ای است که در پایان سال در آن قرار داریم.»

https://www.theguardian.com/society/2025/dec/29/from-adolescence-to-the-manosphere-has-2025-been-the-year-of-the-boy