اینترنت رانتی

اینترنت هر چند دیگر پدیده جدیدی در ایران نیست اما مثل هر فناوری و تکنولوژی جدید هنوز دچار چالش‌های اولیه تصمیم‌گیری در نظام حکمرانی است، همیشه محل اتهام بوده و با شک و تردید به آن نگریسته شده، مراحل مختلفی از انکار به نیاز تا دلیل همه مشکلات کشور و رده‌های مختلفی را گذرانده و طی سال‌های گذشته قطعی اینترنت دیگر به یک اختلال فنی ساده یا تصمیم مقطعی و موقت محدود نشده بلکه با بوجود آمدن کوچکترین مشکل اولین راه حل قطع اینترنت در چهارچوب نظام اجرایی تصمیم‌گیری مسیولین و در صدر مراحل حل بحران قرار گرفته گویی با خاموش کردن اینترنت چراغ حل مشکلات روشن می‌شود.
اینترنت دیگر ابزاری جانبی یا قسمتی از خدمات اولیه در اقتصاد نیست بلکه به قسمتی از زنجیره ارزش تبدیل شده و نقش تعیین کننده‌ای در اقتصاد کلان دارد و این نقش باعث شده که هرگونه اخلالی به سرعت تبدیل به موجی بزرگ در سایر بخش‌ها شود.این بدین معناست که هر روز قطعی اینترنت به معنای منابعی است که می‌توانست صرف توسعه زیرساخت‌های حیاتی، ایجاد اشتغال یا افزایش بهره‌وری اقتصادی گردد.اخذ تصمیم قطع اینترنت در زمان بحران مانند این است که تصمیم‌گیران هر گاه به مشکلی برخورد کنند دستور قطع برق کشور را بدهند! یا دستور بدهند که عبور و مرور در خیابان‌ها ممنوع گردد! همین‌قدر اشتباه، پرریسک و ضرررسان برای منافع عمومی و منافع ملی!
متاسفانه نظام تصمیم‌گیر حکمرانی هنوز اینترنت را در رده کالایی لوکس و تفریحی می‌بیند نه زیرساختی و برای رفع قطعی آن نه الزامی به اطلاع‌رسانی می‌بیند و نه دلیلی برای رفع قطعی! روال طی شده برای مذاکرات جنگ و دورنمای مذاکرات نشانی از حل مسئله جنگ نیست، طرف آمریکایی پس از ناکامی در حمله نظامی تصمیم به ورود مرحله‌ای جدید از جنگ اقتصادی فرسایشی گرفته و با فشار تحریم و محاصره قصد دارد گام بعدی را با حفظ سایه حمله نظامی در بعد اقتصادی اجتماعی طی کند، نمی‌توان اقتصاد و معیشت طیف گسترده‌ای از جامعه را معطل تصمیم خارجی مذاکرات صلح کرد همانطور که نمی‌توان بازسازی زیرساخت‌ها  و خرابی‌های جنگ را معطل نگه داشت.
برای گذر از شرایط موجود باید در نحوه تصمیم‌گیری و تصمیم‌سازی مسائل مهم کشور تجدید نظر کرد، مخاطرات طرح‌هایی مثل اینترنت پرو و... بسیار بیشتر از قطعی اینترنت هست اگر بهانه قطع اینترنت مسائل امنیتی است دلیلی برای فروش اینترنت در بسته‌های ویژه چیست؟! در شرایط ویژه ای که کشور دارد ضرر فروش اینترنت و ایجاد رانت و تبعیض بسیار بیشتر از وصل کردن آن است. فراموش نکنیم اینترنت مانند آیینه است شرایط و رویدادهای جامعه را نشان می‌دهد، اینکه تمایل به محدود کردن اینترنت به  صدر تصمیمات رسیده دلایل مختلفی دارد با ایجاد محدودیت فقط می‌توان مشکلات رو پنهان کرد ولی راه حلی برای حل مشکلات نیست.
قطع اینترنت فقط پاس گلی است برای تفکری که جامعه را در قید محدودیت‌های ناکارآمد انداخته، از فیلترینگ کسب درآمد می‌کند و با ایجاد رانت ویژه برای عده‌ای خاص به بازتولید ناکارآیی کمک می‌کند. اگر هر شهروندی با خرید فیلترشکن می‌تواند به اینترنت دست‌رسی پیدا کند طرح مسائل امنیتی برای توجیح جامعه بی‌مورد است. شرایط دی‌ماه سال گذشته و جنگ نشان داد که توزیع رانت و ایجاد تبعیص می‌تواند چه ضررهای سختی به جامعه وارد کند، از این راه اشتباه هر چه زودتر باید خارج شویم.

(برگرفته از کانال ایران ما)